Mensen hebben altijd bronnen van wijsheid gehad waar ze zich naar wendden in tijden van nood. De stamoudste, een priester, een geliefde grootouder of het Orakel van Delphi. Velen van deze traditionele bronnen van wijsheid zijn, tenminste in de Westerse wereld, niet meer beschikbaar of kunnen niet meer als betrouwbaar beschouwd worden. De therapeut heeft, terecht of onterecht, veelal de plaats ervan ingenomen.
Terwijl er nog mensen zijn die de behoefte aan begeleiding of de keuze om een therapeut op te zoeken als een teken van zwakte zien, onderschatten zij de moed die nodig is om de eerste stappen te nemen op het pad van zelf -ontdekking. En om de ontdekkingsreis door alle pieken en dalen heen voort te zetten.

Als psychologie kennis van de ziel betekent, dan is therapie een deel van de reis van de ziel.